Aangeboden door:
SlimRenoveren
Geschreven door:
blogger
Sean Vos
Categorie:
Vastgoed
Artikel delen:
logo logo logo logo
28x bekeken

De slager keurt zijn eigen vlees. Is dat erg?

Kwaliteitsborging is een hot item in de bouw. Nu de wet op de kwaliteitsborging al dan niet in aantocht is, denken veel opdrachtgevers en aanbieders na over hoe ze de kwaliteit van hun projecten kunnen borgen. De inzet van een fulltime opzichter op de grotere projecten wordt steeds zeldzamer. Het is meer en meer aan de aanbieder om in de projectvoorbereiding of zelfs tijdens de aanbesteding al te laten zien hoe de kwaliteit wordt geborgd. Keurt daarmee de slager niet zijn eigen vlees? En houd je als corporatie dan nog grip op de kwaliteit?

DE KRACHT VAN DE RELATIE
Het antwoord op de laatste vraag is niet eenduidig. Dat is namelijk volledig afhankelijk van de wijze waarop het proces is ingericht. Daarnaast spelen natuurlijk ook de kwaliteiten, intenties en ambities van de opdrachtnemer mee en is de kwaliteit van de relatie tussen opdrachtgever en opdrachtnemer ook sterk van belang. Een relatie waarin sprake is van een duidelijke klik en wederzijds respect zal niet snel leiden tot opportunistisch gedrag bij de opdrachtnemer en een tegenvallende kwaliteit. Wanneer het echter onverwachts mis gaat, biedt een goede relatie slechts houvast en telt vooral de formele, contractuele afspraak. In dat geval telt: Better safe than sorry…

Kun je als corporatie dan wel sturen op kwaliteit wanneer het toezicht op de bouwplaats wordt verminderd en de bouwer primair verantwoordelijk wordt? Door de volgende zeven aandachtspunten in acht te nemen, kan kwaliteitsborging 2.0 daadwerkelijk leiden tot de gewenste kwaliteit, of liever nog, het overtreffen van dit minimale niveau.

1. Wees vooraf helder over prestaties. Zorg dat in de uitvraagstukken duidelijke prestaties zijn geformuleerd en dat bij alle aanbieders in de aanbesteding duidelijk is wat de minimale eisen en de gewenste niveaus zijn. Maak dit ook zo veel mogelijk meetbaar, bijvoorbeeld in de vorm van KPI’s.

2. Zorg voor een open houding in het selectietraject. Dus geen bestekken waarin onmogelijke oplossingen worden voorgeschreven, maar juist de oprechte vraag aan de aanbieders of zij het gevraagde kunnen realiseren en of er wellicht nog andere, slimmere oplossingen zijn. Zo bepaal je met elkaar wat wel en niet mogelijk is.

3. Een aanbestedingstraject dat uitsluitend op papier plaatsvindt, is een risico. Je weet immers niet of er ook echt een klik en wederzijds vertrouwen mogelijk is tussen je eigen team en het team van de aanbieder. Een sollicitatietraject rond je immers ook niet af door alleen de sollicitatiebrief en bijbehorende CV’s te lezen. Het gesprek is cruciaal om te achterhalen met wat voor aanbieder je te maken hebt en een indruk te krijgen of de aanbieder in staat is zijn afspraken na te komen. Investeer daarom tijd om een goede, face-to-face dialoog te voeren over het project.

4. Zorg dat je als opdrachtgever altijd het recht hebt om te controleren. Er hoeft zeker niet in alle gevallen fulltime een opzichter op het werk rond te lopen. Maar organiseer het proces wel zo dat je als opdrachtgever steekproefsgewijs, onaangekondigd kunt komen kijken op het werk volgens het principe: controleren mag, maar hoeft niet. Vervolgens is het van belang om ook daadwerkelijk van de mogelijkheid gebruik te maken en dus regelmatig een bezoek te brengen aan het werk in uitvoering. Daarbij kun je uitgaan van het ‘APK-principe’: hoe meer onvolkomendheden er worden geconstateerd, hoe vaker er een bezoekje aan de bouwplaats wordt gebracht.

5. Zorg dat het bouwproces ook op afstand te volgen is. Er zijn talloze tools, apps en portals waarbij je als opdrachtgever inzicht kunt krijgen in de voortgang van het project. Deze middelen stellen bouwer en opdrachtgever in staat om op afstand en laagdrempelig te communiceren en de geleverde kwaliteit aan te tonen.

6. Het helpt wanneer de aanbieder niet alleen opdracht krijgt tot aan de oplevering van het werk, maar ook verantwoordelijk draagt voor de kwaliteit tijdens de exploitatie. Langjarige contracten, zoals onder andere bij de Nul op de Meter prestatiegaranties overeen worden gekomen, zorgen ervoor dat de aanbieder aan de voorkant nadenkt over de total cost of ownership, onderhoudsvriendelijke materialen en betrouwbare installaties. Bovendien is het oplevermoment daarmee niet langer het finale toetsingsmoment voor de geleverde kwaliteit, maar blijkt onder verantwoordelijkheid van de opdrachtnemer tijdens de exploitatie wel of het gewenste kwaliteitsniveau behaald wordt.

7. De bouw is jarenlang gewend geweest om dat te leveren wat als minimaal niveau in het bestek werd voorgeschreven. Men ging massaal voor een zesje omdat het leveren van meer kwaliteit niet gevraagd werd en zeker ook niet beloond werd (het werd eerder afgestraft omdat er alleen naar de prijs aan de voorkant werd gekeken). Om de bouwkolom uit die modus te halen, kun je als opdrachtgever overwegen om meer kwaliteit ook daadwerkelijk te belonen. Krijgt de bouwer een bonus wanneer de bewonerstevredenheid tot boven het cijfer 9 stijgt? En geldt dat ook wanneer de onderhoudskosten van de warmtepomp aantoonbaar en gegarandeerd lager zijn dan die van een variant die in aanschaf goedkoper is?

Kotom: kwaliteitsborging is een onderwerp waarin je eindeloos vast kunt lopen in ingewikkelde juridische afspraken en dikke contracten. De basis begint echter bij de wijze waarop opdrachtgever en opdrachtnemer samenwerken en het onderlinge vertrouwen tussen deze partijen. In het selectieproces én daarna zijn er talloze mogelijkheden om dit te organiseren en aanbieders te prikkelen om zelfstandig de kwaliteit professioneel te borgen. Is het daarmee een bezwaar wanneer de slager zijn eigen vlees keurt? Niet wanneer wordt afgesproken dat hij na de keuring ook zelf de biefstuk opeet…

  • VVA
  • huisvestings advocaten
  • e-vontuur
  • han van goeverden
  • emceo
  • covalis
  • wocoapp